Мојот татко Проф.Др.Анѓелко Ѓорчев е во длабока koма и се бopи за живoтот на pecпиратop

 Breaking News

Мојот татко Проф.Др.Анѓелко Ѓорчев е во длабока koма и се бopи за живoтот на pecпиратop

Мојот татко Проф.Др.Анѓелко Ѓорчев е во длабока koма и се бopи за живoтот на pecпиратop
March 29
21:36 2021

Мојот татко Проф. Др. Анѓелко Ѓорчев е во длабока ko ма и се бo pи за жив отот наpecпиратор.

Се надеваме и се молиме да му се подобри состојбата.

Да отвори очи и да го пре живее ова.

Повторно да ги види своите деца и внуци.

Денес ми се јавија повеќе новинари со повеќе прашања, но не можев веднаш да кренам, како и голем број на роднини, пријатели и познаници.

Вчера рано наутро (недела) тргнал за Ниш да се вакцинира, затоа што неговата сакана Македонија тотално потфрли со вакцините.

Појде на вакцинација заедно со неколку негови колеги доктори.

Стар човек (роден 1948 година), со 3 бајпаса и 3 стента.

Отиде за Ниш, затоа што цела година беше дома.

Речиси без излегување, со минимум, минимум социјални контакти поради ковид кризата.

Татко ми има 72 години, а цели 45 години е доктор.

Лечеше ИЛЈАДНИЦИ и ИЛЈАДНИЦИ луѓе на Кл иниката за пул мологија во кли ничкиот ценатр во Скопје.

Спасуваше и спасува жи воти.

Има пациенти од СЕКОЈ град речиси и секое село.

Низ цела Македонија, која толку многу ја сака.

Да, силно ја сака Македонија и секогаш ќе ја сака со целото свое срце и битие.

И, после 45 години стаж во лечење и медицина, власта во неговата сакана Македонија НЕ му обезбеди 1 (една) обична вакцина.

Не обезбедија вакцини речиси за никого.

Македонија немаше вакцина за старите луѓе со наруш ено здр авје.

Тој е лекар, пулмолог, интернист, професор што предаваше на студенти, човек што лечи луѓе, сеуште активен доктор, со 45 години лекарски стаж, со слабо срце.

Не е само татко ми, туку НЕМА вакцини за илјадници други.

Ниту за старите, ниту за медицинските работници.

Поради овој дебакл, фија ско и ка тастрофа.

За вакцинацијата сметам дека треба да продложи и дека тоа е начинот да се заштити јавното зд равје.

Инаку, Проф. Др. Ангелко Ѓорчев, сеуште прегледува п ациенти, со намален и повремен ангажман.

На возраст од 72 години, како сеуште активен лекар, со 3 бајпаса и 3 стента, беше на некоја забаталена листа на чекање за вакцинација, која со месеци, месеци и месеци ја чекаше.

Затоа отиде во Ниш заедно со неколку колеги доктори.

Мислам дека отиде од ре волт, но и желба за имунизација, сакајќи повторно да се дружи со внуците и пријателите.

Отиде без да ми каже, без да ми најави, а знам дека со месеци чекаше да се вакцинира во Скопје.

Да бевме елементарно нормална држава, старите луѓе ќе беа вакцинирани уште пред неколку месеци.

Кратко откако ја примил вакцината, му се слошило и загуб л св ест.

Го реани мирале на лице место, па го однеле со брза по мош на кардио логија, а од денес е на интензи вна нега во новиот кл нички центар во Ниш.

Не знаеме колку долго не можел да ди ше.

Не знаеме во која мерка му е оште тен моз окот поради немање на кисл ород.

Сега е на респ иратор, во ко ма.

Не знаеме сеуште дали се работи за инфа ркт, анафила ктичен ш о к, за ред ок ш о к преди звикан од ре кција на вак цината, за комбин ација од фактори или нешто трето.

Сега е најважно да преж ивее. А ние? Нашиот народ?

Како бегалци, се оди по соседните земји да се добие вакцина, да се добие здравје.

По спортски сали, по паркинзи, по гранични премини.

Буквално како бегалци. Бегалци од една неспособност и фиј аско.

Бегалци од еден систем што тотално и целосно потфрли.

Со најмногу за ра зени, со најголема с ртн ост и со најмалку вакцини.

Се ум и а низ цела Македонија. Со 30 п ре би дневно, со 30 загуб ени луѓе секој ден.

Стоиме по болнички ходници и чекаме некоја вест за нашите родители.

Чекаме докторите да ни кажат дали родителите ни се ж иви, дали уште диш ат.

Пла еме навечер, гледаме стари фотографии со стегната душа и чекаме дали нашите родители повторно ќе отворат очи.

Голема благодарност до докторите и медиционскиот персонал на Клиничкиот центар во Ниш.

Им благодарам за грижата за мојот татко, за помошта и третманот кон него.

Благодарност до сите негови пријатели и пациенти што се јавуваат да прашаат како е. Се извинувам што не можам поединечно да им одговорам на сите.

Тато, држи се. Ти си бо рец. Не се давај. Сите те сакаме, Владимир Ангелко Ѓорчев.

Related Articles